Xoʻja Nasriddin bozorda oʻrik sotayotgan edi. Shunda, oldiga mahallasida yashaydigan bir tanish ayol kelib:
—Oʻrigingiz shirinmi, deb soʻradi.
Xoʻja Nasriddin:
—Tatib koʻring, dedi.
Ayol:
—Men roʻzaman.
Xoʻja nasriddin:
Unday boʻlsa, uyingizga olib borib yeng. Pulini keyin berarsiz.
Oʻrikni tortib berar ekan, oʻylab qoldi: Xozir ramazon oyi boʻlmasa, demak....
—Qanaqa roʻza tutyapsiz?
Ayol:
—Uch yil avval ramazonda qarzim qolgan edi, shuni qazosini tutyapman.
Shunda Afandi oʻrikni qaytarib joyiga qoʻydi.
—Hozirgina bermoqchi edingiz. Nima boʻldi?
Afandi:
—Allohga boʻlgan qarzingizni uch yilda berayotgan ekansiz, menikini kim biladi qachon berasiz. Boring, sizga qarzga bermayman, debdi.