Ўзбек дубляжи қиролличаларидан бири Ўзбекистон халқ артисти Мукамбар Раҳимова 1941 йил 23 мартда Тошкент шаҳрида туғилган. Тошкент театр ва рассомлик институтининг актёрлик, сўнгра режиссёрлик йўналишини битирган.
“Дадам асли ҳарбий бўлса ҳам санъаткорлар билан дўст тутинган эди, болалигимда бизникига санъаткорлар келиб-кетиб юрган, бундан ташқари, дадам яхшигина дутор чертарди ва шу сабаб бўлса керак санъатга қизиқдим.
Ҳали мактабда ўқиб юрган кезларим дубляж студиясига борганман. Албатта, буни ота-отам билмасди, кейинчалик хабар топишди-ю, лекин мени бу йўлдан қайтаришмади, балки уларга бу унчалик ҳам ёмон касб эмаслигини тушунтиришгандир”, деган эди у ўз интервюларидан бирида. Дарҳақиқат, Мукамбар Раҳимова гўзал овози, юқори маҳорати, чуқур драматик ва сатирик образлари билан дубляж оламида шуҳрат қозонди. "Ишдаги ишқ", "Қувноқ сеҳргарлик", "Сеҳрли саргузашт", "Мио, болагинам Мио", "Нофелет қаерда", "Кўк қуш", "Такдир ҳазили ёки қушдек енгил бўлинг", "Осмондан тушган мерос", "Шаҳризоданинг янги эртаги", "Ўнта негр боласи", "Шоҳ салтан ҳақида эртак" каби овоз берган филмлардаёқ актрисанинг юксак маҳорати акс этганини кузатиш мумкин.
Актриса Қундуз («Истиқбол йўли»), Лола («Сурайё»), Энага («Даҳонинг ёшлиги»), Хатира («Ой бориб, омон қайт») каби роллар яратган. Режиссёр сифатида Фарғона театри («Интилганга толе ёр»), Жиззах театри («Хаёлпараст») ва бошқа театрларда ҳам спектакллар, «Гувоҳсиз суҳбат», «Номаълум аёл мактуби», «Қасоскорнинг олтин боши» каби радиопостановкалар саҳналаштирган.
«Дугоналар», «Табассум», «Ватандош», «Яхши кайфият» каби радиожурналларда бошловчилик қилган.
Фурсатдан фойдаланиб, бугун ўзининг 80 баҳорини қарши олаётган севимли актрисамизни шукрона куни билан табриклаймиз. Танисиҳатлик, узоқ умр тилаймиз.
Адолат ФАЙЗИЕВА тайёрлади.