«Ассалому алайкум, бобожонлар! 

Сиз кўпчиликсиз, кимга ёзишни билмадим. Шунинг учун ҳаммангизга ёзгим келди. 

Биз оиламиз билан ҳар якшанба куни дам олиш жойларига бориб турамиз. Бугун ҳам эрталабдан йўлга тушдик. Лекин келган жойимиз паркка ўхшамасди. Жуда чиройли, одамлар кўп, лекин нимагадир жим-житлик... Ҳамма бир-бири билан секин гаплашишади. Қандайдир катта канал бўйига келдик. Бу ерда нима қиламиз десам, бу ерда ўтганларни эслаймиз, бу – Бўзсув канали дейишди. Ота-боболаримиз, жадидларимизни эслаймиз, кейин паркка борамиз, дедилар ойим. 

Авлоний бобо, Соғуний бобо, Фитрат бобо, Абдулла бобо, сизлар кўп экансиз, эслаб қололмадим. Ойижоним кўп кишиларни айтдилар. Сизлар бизнинг бахтимиз, келажагимиз учун илм билан курашган боболаримиз экансиз. Шу Бўзсув канали бўйига келсак сиз хурсанд бўларкансиз, бизни эшитаркансиз. Ойижоним шу ерда туриб, бизнинг бугунги бахтли ҳаётимиз учун қайғурганларга раҳмат айтишимиз керак дедилар. Раҳмат сизларга!

Мен ҳозир чет тилларни ўрганишга ҳаракат қиляпман. Кўп тилни билсак, шунча яхши экан. Чунки сизлар ҳам кўп тилларни билган экансиз. Сизларнинг илмингиз душманларни хавотирга солгани учун кўп қийинчиликларга дучор бўлибсиз. Шу гапларни тушунмадим. Лекин бизнинг замонда кўп тилни билиш Ватанимиз обрўсига обрў қўшаркан. Ман шунга ҳаракат қиляпман. Сиздек азиз инсон бўлиш учун, Янги Ўзбекистонимиз учун фақат илм оляпман. Устозларимга, аждодларимга раҳмат айтаман. 

Бобожонлар, сизларга раҳмат! 

Сиз орзу қилган кунларга биз етдик! Сиз туфайли... 

Хатим сизгача етиб борсин-да... 

Зарина Абдуллаэва, 

245-мактаб 5-А синф ўқувчиси».