Италиянинг шимолида, Пиемонт минтақасида энг ғайриоддий дарахт ўсади. Бу дарахтнинг номи Биалберо де Cасорзо, бу “икки карра Cасорзо дарахти”деган маънони англатади. Ҳақиқатан ҳам бир вақтнинг ўзида икки хил ўсимлик туридан иборат ғаройиб дарахт.
Бу мўжиза ҳақиқатан ҳам жуда ғайриоддий кўринади. Юқорида гилос дарахти ўсади. У баҳорда гуллайди ва ёзда мева беради. Фақатгина фарқ шундаки, унинг илдизлари тўғридан-тўғри ерга тушмайди, балки пастки дарахт танасидан ўтади. Тут – танаси кенг ва ёйилган дарахт, худди кесилган тож каби, унинг марказида гилос туради. Тутнинг танаси ичи бўш, шунинг учун гилос унга хавфсиз тарзда жойлаштирилган.
Ўсимликшуносларнинг таъкидлашича, бундай қўш дарахтлар ғайриоддий нарса эмас. Икки турдаги дарахтлардан ташкил топган ўсимлик тузилмалари вақти-вақти билан дунёнинг турли бурчакларида учрайди. Иккита Касорзо дарахти, аксинча, уйғун кўринишга эга ва генетик жиҳатдан бир-биридан анча узоқда бўлган ва турли оилаларга мансуб иккита тўлиқ дарахтлардан иборат.
Баҳорда, тут ҳали уйғонмаганида, гилос аллақачон гулларнинг оқ булути билан ўралган ва бу унинг гўзаллигида мутлақо ғайриоддий манзарани беради. Бироздан кейин унинг пастки қўшниси уйғонади ва гуллайди. Ҳар йили гилос ва тут гуллайди ва барқарор мевалар беради. Ноёб дарахтга маҳаллий аҳоли ғамхўрлик қилади.
Феруза РАҲМОНҚУЛОВА тайёрлади.